De Amerikaanse Esquire is het wel gelukt: een advertentie op de cover en dat zonder veel concessies te hoeven doen. Dit medium blijft me verrassen.

Dank aan Ritchard voor de link.
Bryan Dalton is een getalenteerd artist die foto illustraties maakt in Portland, Oregon.

Via Createmake.
Wat maakt nou een cover een goed cover? Als het je raakt. Voor de mensen die Morph kennen, ik denk dat dit een goede cover is.

Treurig bericht: The Designers Republic, ontwerpbureau van het eerste rang en die veel invloed had op de jaren 90, stopt met hun activiteiten. Als je er goed leest is een beetje vanwege de crisis, maar ook vanwege de bekende moeilijkheden dat bureaus doorstaan in deze tijd waar Slash/Slash talent alleen maar vrij wilt lopen.

Met dank aan Ritchard voor de link.
Als jij nét voor Colophon in Tokio bent, kan je altijd naar de MOOH; de Magazine of Omotesando Hills Library. Het wordt, heb ik begrepen, een kleine evenement waar bladen van over de hele wereld worden tentoongesteld. Er is een lokketje waar men abonnee kunt worden van de tentoongestelde bladen. Bright is er voor gevraagd maar ik denk dat jij je eigen blad (als je er een maak) ook kan opsturen. Mail met de organisatie.
Omdat ik tegen die tijd al in Tokio zal zijn, ben ik van plan om te bloggen en natuurlijk foto’s te maken van alles maar ook van de Nederlandse vertegenwoordigde bladen.

Tzenko is een van origine Bulgaarse en nu in Zweden wonend illustrator. Maar illustreren is niet zijn enige kracht. Hij kan ook tekenen. Zeer goed tekenen. Nu heeft hij een nieuwe site en daar ben ik blij mee, want de oude was niet zo een handige. Overigens kan hij ook Nederlands.

Depression Press heeft werkelijk of veel geluk of woont naast een antiquariaat in oude typografie boeken. Prachtige sets zoals deze, deze en deze. Ach, zie voor jezelf.

Deze was nog blijven liggen van de Kerst. Het kan vind ik nog nét: een overzicht van 2008 aan de hand van (verschrikkelijk indrukwekkende) beelden.

Information Design Studio uit Amsterdam heeft een mooie overzicht aan Obama visuals verzameld onder de noemer “The Visual Repertoire of Obama’s Run for the White House”. Tevens is dat ook een essay dat hier te lezen staat.

Strellson is een modemerk waar ik niets vandaan wist. Tot dat ik een exemplaar van hun sponsored blad onder de ogen kreeg in de Coffe Company vorige week. Ik vond het een boeiend blad en heb me tijdens mijn koffie vermaakt. Nu vergeet ik Strellson waarschijnlijk ook niet meer. Mission accomplished.
